بزرگداشت زادروز فردوسی

امروز را زادروز حکیم توس ؛ فردوسی بزرگ دانسته اند. اول بهمن ماه روزی بود که فرزندی از ایران زمین در دیار خراسان و در روستای پاژ قدم به عرصه گیتی نهاد تا کاری کند کارستان ؛ داستان او از زمانی آغاز شد که پاژ لبخند زد و ایران شکفت.
او افق نگاهش را به دوردست کشاند و شکوفایی فرهنگ و زبان پارسی را نشانه گرفت.
آن روز که اول بهمن سیصد و نوزده و درست در آغازین روزهای زمستان بود ؛ بهار را نوید داد و روزها و سالهایی که ایران بدان افتخار خواهد کرد.
آن روز درخت تنومند زبان پارسی به شکوفه نشست ؛ برگ و بار داد و در روزگاری که ” شاهنامه ” پدید آمد ؛ زبان پارسی و فرهنگ ایران اسلامی به قامت ایستاد. در روزگاری که می رفت تاریخ ایران موزه نشین شود ؛ دفتر تاریخ ایران و ایرانی را گشود تا نشانی از ” بودن ” و ” ماندن ” ما را گواه باشد.
در روزگاری که ” من ” ها حکمرانی می کرد او از ” یزدان ” گفت و ” خداوند ” و سراسر شاهنامه اش نشانی از حس توحیدجویی و یکتاطلبی او دارد.

امید آنکه بتوانیم امانتدار خوبی باشیم و زبانی را که به همت او استوار است را به خوبی حفظ کنیم.